Şükür, tevazu veya sorumluluk gibi kavramlar tek başına söylendiğinde çocuk için uzak kalabilir. Bir karakterin yaşadığı sorun, yaptığı seçim ve gördüğü sonuç ise bu kavramları görünür bir davranışa dönüştürür.
Değeri tanımdan davranışa indirin
“Sorumlu olmalıyız” cümlesi genel bir öğüttür. Bir kahramanın açık kalan musluğu kapatması, arkadaşından özür dilemesi veya eşyasını onarması ise çocuğun görebileceği bir örnektir.
Hikâyeden sonra değerin adını söylemeden önce davranışı tarif ettirmek, çocuğun anlamı kendi deneyimiyle kurmasına yardım eder.
Seçim ve sonucu birlikte konuşun
İyi bir değer hikâyesi yalnızca doğruyu göstermez; karakterin neden o seçimi yaptığını ve bu seçimin çevresini nasıl etkilediğini de hissettirir.
- Kahramanın önünde hangi seçenekler vardı?
- Seçimi kimi etkiledi?
- Başka türlü davransaydı ne değişirdi?
Çocuğun kendi hikâyesine geçin
Son adım, ekrandaki davranışı gündelik hayata bağlamaktır. “Buna benzeyen bir şey senin başına geldi mi?” sorusu, konuyu kişisel bir örnekle tamamlar.
Küçük ve gerçek örnekler, büyük kavramların günlük hayatta nasıl yaşanabileceğini gösterir.
Birlikte deneyin
Bir sonraki bölümde deneyin
Değerin adını sormak yerine önce kahramanın yaptığı seçimi ve sonucunu konuşturun.